Öylesine..

Ne sana gelecek yüzüm nede seni unutacak gücüm var ey yar...
Hayat var olanı yaşamaksa eğer bana var olanlar yetmiyor... Eğerki çabalayıp kazandıklarınla yaşamaksa hayatın tercümesi ben seni kazanmak istiyorum..

Arafta...

Avucumda çakıl taşları... Yüreğimde koca bir yumruk... Uçurumun dibinde gözleri kapalı hayatını muhasebe eden seyyahım ben.. Sanki seyyah..sayki seyyah...
Hayat bazen ağlamak bazense gülmek demekmiş,bazen cenneti sunarken insana bazende cehennemin zakkumunu sunarmış bal niyetine... Araftayım..Hiç olmadığım kadar ..
Ne mutsuzum nede mutlu, aslında içim içime sığmayacak kadar mutlu ama içimi zifiri kaplayacak kadarda mutsuz.. Dedim ya araftayım hemde hiç olmadığım kadar...
Dokunsa hani dostane bi el belkide fırtına olucak içimin sessizliği , yağmur olup boşalacak içimin hüznü,belki rahatlayacak bu beden belkide dahada depreşecek acılar...
Hep kınadığı başına gelirmiş ya insanın,ben hep yaşadım ve ben hep kınadım kınadıklarımı yaşadım özelimi yaşayamadan kınadıklarımı yaşamakla geçti ömrüm..